بعلاوه ، او گواه حقانيت من است ، چرا كه اينهمه معجزات و آيات بينات را او در اختيار من گذارده . و به راستى برترين گواه اوست ، چرا كه كسى كه حقايق را از همه بهتر مىداند ، و از همه بهتر مىتواند ادا كند ، و هيچ چيزى جز حق از او صادر نمىشود او بهترين گواهان است و او خداست . با توجه به آنچه پيرامون حقانيت دعوت پيامبر ص گفته شد ، در آيه بعد مىگويد : قرآن واقعيتى است انكار ناپذير كه از ناحيه خدا بر قلب پيامبر القا شده است « بگو پروردگار من حق را مىافكند كه او علام الغيوب است و از تمام اسرار نهان آگاه است » ( * ( قُلْ إِنَّ رَبِّي يَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَّامُ الْغُيُوبِ ) * ) . با توجه به اينكه « يقذف » از ماده قذف ( بر وزن حذف ) به معنى افكندن به نقطه دور دست ، يا پرتاب كردن از راه دور مىباشد ، براى اين آيه تفسيرهاى متعددى گفته‌اند كه با هم قابل جمع است : نخست اينكه : منظور افكندن « حق » يعنى كتب آسمانى و وحى الهى بر قلوب انبياء و فرستادگان پروردگار است ، چرا كه او به حكم « علام الغيوب بودن » قلبهاى آماده را مىشناسد و بر مىگزيند ، و وحى را در آن مىافكند تا در اعماقش نفوذ كند . و به اين ترتيب بىشباهت به حديث معروف « العلم نور يقذفه اللَّه فى قلب من يشاء » « علم نورى است كه خداوند به دلهاى كسانى كه بخواهد و شايسته ببيند مىافكند » نيست . تعبير به علام الغيوب اين معنى را تاييد مىكند . بعضى ديگر گفته‌اند منظور افكندن حق بر باطل و كوبيدن باطل به وسيله حق است ، يعنى حق آن چنان نيرويى دارد كه تمام موانع را از سر راه خود